Η Γιαννίτα Μόλβερ γεννήθηκε στο Langevag της Νορβηγίας. Σπούδασε Φιλοσοφία και Γλώσσες στο Πανεπιστήμιο του Bergen (1969 – 1975) και Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου (1975 – 1980). Διπλωματική της εργασία είχε ως θέμα «Πολυδιάστατη Θεραπεία της Συμπεριφοράς σε ασθενείς με μακροχρόνια ιδεοψυχαναγκαστική νεύρωση».
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της εκπαιδεύτηκε στην «Προσωποκεντρική Ψυχοθεραπεία» και στην «Θεραπεία της Συμπεριφοράς» και συμμετείχε επίσης στα ερευνητικά προγράμματα της Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου Eppendorf,
- «Εφαρμογή της μεθόδου χαλάρωσης “autogenic training” σε άτομα με ημικρανίες» και
- «Θεραπεία της Συμπεριφοράς σε άτομα με ιδιοψυχαναγκαστική διαταραχή».
Το 1981 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα με τον έλληνα σύζυγό της. Το 1983 έλαβε υποτροφία του ΙΚΥ για εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής με θέμα «Ψυχοκοινωνικά προβλήματα γυναικών από γερμανόφωνες χώρες, που είναι παντρεμένες με έλληνες και ζουν στην Ελλάδα» (λήψη Διδακτορικού Διπλώματος, 1989).
Το 1983 προσελήφθη στο Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής (ΚΨΥ) Αθηνών, όπου μεταξύ 1984 – 1986 υπήρξε προϊσταμένη της υπηρεσίας Μεταναστών και Παλιννοστούντων και μεταξύ 1986 – 1987 της Υπηρεσίας SOS (Κέντρο Άμεσης Ψυχολογικής Υποστήριξης). Από το 1987 έως το 1989 εργάστηκε στο Παράρτημα του ΚΨΥ Πατρών και από το 1989 έως το 1995 διεύθυνε την Ιατροπαιδαγωγική Υπηρεσία του ΚΨΥ Ζακύνθου.
Από το 1982 έως το 1987 παρείχε εθελοντικά ψυχοκοινωνική στήριξη στα μέλη του Συλλόγου Μελλών Διεθνικών Οικογενειών (ΣΥΜΕΔΙΚ). Το ακαδημαϊκό έτος 1989/1990 (Ν: 407) δίδαξε στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, τα μαθήματα «Μετανάστευση και Ψυχική Υγεία» και «Εισαγωγή στη Θεραπεία της Συμπεριφοράς Ι» και το ακαδημαϊκό έτος 1990/1991, τα μαθήματα «Εισαγωγή στη Θεραπεία της Συμπεριφοράς Ι και ΙΙ» όπως και στο Σεμινάριο «Αυτοτροποποίηση της Συμπεριφοράς».
Η κ. Γιαννίτα Μόλβερ υπήρξε ενεργό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας της Συμπεριφοράς (ΕΕΕΣ) και ιδρυτικό μέλος του Ινστιτούτου Θεραπείας και Έρευνας της Συμπεριφοράς (ΙΕΘΣ). Δίδαξε στο πρόγραμμα του ΙΕΘΣ διάφορα μαθήματα και συντόνισε μαζί με την Αναστασία Καλαντζή τις πρώτες «Ομάδες Αυτογνωσίας» των σπουδαστών του. Τα κύρια ερευνητικά και κλινικά της ενδιαφέροντα είχαν άμεση σχέση με το συμπεριφοριστικό πρότυπο ως αιτιολογικό και ψυχοθεραπευτικό μοντέλο σε: ψυχική κοινωνική προσαρμογή γυναικών μεταναστριών, την κατάθλιψη, την ψύχωση και τις δυσλειτουργίες παιδιών και εφήβων. Ενδεικτικά αναφέρουμε την συμμετοχή της με σχετικές ανακοινώσεις στο Παγκόσμιο Συνέδριο Θεραπείας της Συμπεριφοράς (Οξφόρδη, 6/1989), στο 21ο Συνέδριο της EABCT (Όσλο, 9/1991) και στο 22ο Συνέδριο της EABCT (Coibra,9/1992).
