Κεφάλαιο από το βιβλίο Μιλήστε με έναν ειδικό, των Γ. Ευσταθίου, Φ. Λέκκα, Χ. Βαρβέρη, & Ε. Κονσουλίδου.
Συνάδελφοι που βοήθησαν σε μία αρχική αποδελτίωση των απαντήσεων: Γ. Κιοστεράκης.
Ως σεξουαλικός προσανατολισμός ορίζεται το σταθερό πρότυπο συναισθηματικής, ερωτικής ή και σεξουαλικής έλξης προς άντρες, γυναίκες, προς και τα δύο φύλα ή και κανένα φύλο.
Στο πλαίσιο αυτό, τα κύρια θέματα που δημιουργούν προβληματισμό και ερωτήματα είναι:
- Η αναζήτηση πληροφοριών και διευκρινίσεων σχετικά με το θέμα του σεξουαλικού προσανατολισμού.
- Οι ερωτικές φαντασιώσεις και ο σεξουαλικός προσανατολισμός.
- Η πιθανότητα θεραπευτικής αντιμετώπισης της ομοφυλοφιλίας.
Πρόκειται για θέματα που δυσκολεύουν το άτομο να τα εκφράσει και να μιλήσει γι’ αυτά. Μάλιστα, μπορεί να νιώθει την κατάσταση ως «ιδιαίτερη» ή «με ιδιαιτερότητες» και προβληματική. Αυτό συμβαίνει, κατά κύριο λόγο, διότι η κοινωνική προκατάληψη απέναντι στην ομοφυλοφιλία ή και την αμφιφυλοφιλία ενδέχεται να κάνει έναν άνθρωπο που ανακαλύπτει τον σεξουαλικό προσανατολισμό του να θεωρήσει ότι οι προτιμήσεις του είναι απαράδεκτες. Αυτό φαίνεται να ισχύει και σήμερα πολύ έντονα, παρότι η επιστημονική άποψη είναι διαφορετική, και ήδη από το 1973 η ομοφυλοφιλία και η αμφιφυλοφιλία έπαψαν να θεωρούνται ψυχικές παθήσεις. Όμως, για πολλούς ανθρώπους, τα επιστημονικά δεδομένα και τα συμπεράσματα δεν κρίνονται ικανοποιητικά ή καθησυχαστικά.
Πιο αναλυτικά, μπορεί να υπάρχουν απορίες για το τι είναι σεξουαλικός προσανατολισμός και πώς εκδηλώνεται, προκειμένου το άτομο να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα για το ίδιο. Στο πλαίσιο αυτό, μία συνήθης απορία αφορά στο πώς μπορεί κανείς να διαπιστώσει αν έλκεται από το ίδιο, από το αντίθετο, ή και από τα δύο φύλα.
Απορίες και ερωτήματα εκφράζονται, επίσης, σε σχέση με πιθανούς παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάζουν ή και να προκαλούν την εκδήλωση ομοφυλόφιλης έλξης (είτε σε επίπεδο φαντασιώσεων είτε στην πράξη), όπως ο αυνανισμός, η πορνογραφία και οι ταινίες ερωτικού περιεχομένου. Μάλιστα, φαίνεται να επικρατεί η σκέψη ότι αν η ομοφυλόφιλη έλξη επηρεάζεται ή προκαλείται από έναν εξωτερικό παράγοντα που μπορεί να ελεγχθεί, τότε μπορεί να ελεγχθεί και η ίδια η έλξη.
Το θέμα του ελέγχου του σεξουαλικού προσανατολισμού κυριαρχεί στη σκέψη πολλών ανθρώπων που δεν αποδέχονται τις προσωπικές προτιμήσεις τους. Η ανακάλυψη των ομοφυλοφιλικών ή αμφιφυλικών τάσεων ενδέχεται να είναι μία κατάσταση κοινωνικά δύσκολη και κατακριτέα, σε σημείο που το άτομο να μη θέλει να την αποδεχθεί. Αυτό συμβαίνει διότι, πιθανώς, κατά την ανατροφή του έχει υιοθετήσει πεποιθήσεις που καταδικάζουν ως μη φυσιολογικές τάσεις την ομοφυλοφιλία ή την αμφιφυλοφιλία.
Η κατάσταση αυτή προκαλεί έντονα αρνητικά συναισθήματα. Το άτομο μπορεί να νιώθει σύγχυση ως προς το ποιος είναι, όπως επίσης μίσος, θυμό και απογοήτευση από τον εαυτό του. Ταυτόχρονα, κυριαρχεί ο φόβος της κοινωνικής κατακραυγής και απόρριψης. Έτσι, μπορεί να καταλήξει ότι η λύση είναι να υποκριθεί πως ο σεξουαλικός προσανατολισμός του είναι διαφορετικός, προκειμένου να μην υποστεί απόρριψη από το κοινωνικό, φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον. Ωστόσο, η διάθεσή του να υποκριθεί και να καταπνίξει τις σεξουαλικές επιθυμίες του φαίνεται να είναι περισσότερο μία προσπάθεια να επιβληθεί στον εαυτό του για να ελέγξει τη φύση του την οποία το ίδιο δεν αποδέχεται. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να σκέφτεται ότι προτιμά να ζήσει στερημένο από σεξουαλική ικανοποίηση και ότι είναι διατεθειμένο να υποδυθεί έναν ρόλο (ακόμη και να κάνει οικογένεια) προκειμένου να μην απογοητεύσει τους οικείους του ή και τον εαυτό του.
Αυτή η δυσκολία αποδοχής του σεξουαλικού προσανατολισμού, στην ακραία μορφή της, εκφράζεται ως διερεύνηση της πιθανότητας για λήψη φαρμακευτικής αγωγής που θα διορθώσει ή θα καλύψει το πρόβλημα. Το άτομο μπορεί να σκέφτεται να λάβει ορμονοθεραπεία (π.χ. τεστοστερόνη), ώστε να θεραπευθεί, ή να χρησιμοποιήσει φάρμακα που θα αυξήσουν τη στυτική λειτουργία, προκειμένου να μπορέσει να λειτουργήσει σύμφωνα με τα κοινωνικώς αποδεκτά στάνταρντ.
Την ίδια συναισθηματική αναστάτωση προκαλεί το θέμα των σεξουαλικών φαντασιώσεων με ομοφυλόφιλο ή αμφιφυλόφιλο περιεχόμενο. Ειδικότερα, πολλοί άνθρωποι είναι προβληματισμένοι σχετικά με το εάν η ύπαρξη ομοφυλόφιλων ή αμφιφυλόφιλων φαντασιώσεων συνιστά ή όχι ένδειξη ομοφυλόφιλου ή αμφιφυλόφιλου σεξουαλικού προσανατολισμού. Αυτό συμβαίνει διότι η φαντασίωση εξισώνεται με την πρόθεση για δράση και, ως εκ τούτου, αποτελεί πηγή άγχους και συναισθηματικής δυσφορίας καθώς το περιεχόμενο κρίνεται ως μη αποδεκτό.
Το θέμα των σεξουαλικών φαντασιώσεων μπορεί να προκαλέσει μεγάλης έντασης συναισθηματική αναστάτωση στο άτομο, καθώς φοβάται ότι το περιεχόμενό τους καθορίζει οριστικά και αμετάκλητα τον σεξουαλικό προσανατολισμό του. Αυτό ισχύει ακόμη και αν στην πράξη επιλέγει αμιγώς ετεροφυλόφιλες ερωτικές σχέσεις. Το ίδιο παρατηρείται στην περίπτωση που είχε μία και μοναδική ομοφυλόφιλη ερωτική εμπειρία. Το άτομο δεν δίνει στον εαυτό του χρόνο να επεξεργαστεί με ηρεμία το θέμα των προτιμήσεών του και πανικοβάλλεται για τη σημασία τους. Αυτός ο πανικός φαίνεται να σχετίζεται με την άκαμπτη και απόλυτη σκέψη ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι υποχρεωτικά ομοφυλοφιλικός ή ετεροφυλοφιλικός. Δηλαδή, δεν υπάρχει αποδοχή των ενδιάμεσων αμφιφυλοφιλικών αποχρώσεων, είτε στην πράξη είτε σε επίπεδο φαντασιώσεων.
Αντιπροσωπευτικά μηνύματα
Γεια σας, το πρόβλημά μου αφορά στη σεξουαλική μου ζωή. Είναι ένα θέμα ταμπού για εμένα, γι’ αυτό και έχω μερικές δυσκολίες στο να σας το μεταφέρω καθώς ομολογουμένως η φύση του προβλήματός μου είναι αρκετά ιδιότυπη.
Πρέπει να τονίσω πως πάντοτε ήμουν ευαίσθητος και εσωστρεφής γενικά. Ήμουν πάντοτε περήφανος που ήμουν αγόρι (τι φαλλοκρατική δήλωση!), κάτι που πηγάζει από τη γενικότερη υπερηφάνεια του πατέρα μου για εμένα. Στην εφηβεία μου, άρχισε να με προσελκύει το αντίθετο φύλο (κάτι που με έκανε περισσότερο υπερήφανο, καθώς θα έβγαζα τον πατέρα μου “ασπροπρόσωπο”), αλλά ταυτόχρονα είχα περίεργες ομοφυλοφιλικές σκέψεις για τους φίλους μου (κάτι που ποτέ δεν παραδεχόμουν στον εαυτό μου). Είχα αρκετές επιτυχίες με τα κορίτσια (ή τουλάχιστον όσες μπορεί να έχει ένας έφηβος) και ήμουν ένας από τους καλύτερους μαθητές στο σχολείο – θα έλεγε κανείς ότι ήμουν ένα απόλυτα ολοκληρωμένο και ως εκ τούτου ευτυχισμένο άτομο. Τα φαινόμενα όμως απατούν και συχνά είχα καταθλιπτικές τάσεις, πιστεύοντας ότι δεν αξίζω τίποτα, και αναρωτιόμουν τι σημασία έχει η ζωή για εμένα. Αυτά προέρχονταν από τις ομοφυλοφιλικές μου φαντασιώσεις, αλλά ευτυχώς δεν κρατούσαν πολύ. Σήμερα είμαι 20 ετών, έχω περάσει στη σχολή που πάντοτε ήθελα, έχω αναπτύξει κοινωνικές επαφές και έχω διατηρήσει τις ήδη υπάρχουσες (αν και ποτέ δεν είχα εξαιρετικά πολλούς φίλους) και έχω κάνει και μία σχέση με μία συνομήλικη κοπέλα. Ωστόσο, τον τελευταίο χρόνο οι καταθλιπτικές τάσεις μου άρχισαν να πολλαπλασιάζονται. Αυτό οφείλεται ίσως στο γεγονός ότι άρχισα να αισθάνομαι ένα έντονο άγχος σε σχέση με την “ομοφυλοφιλική μου πλευρά”. Αισθάνομαι ένα συνεχές μπέρδεμα για το ποιος είμαι στην πραγματικότητα, συχνά πιστεύω πως η ύπαρξή μου δεν είναι αληθινή και έχω χαμηλό αυτοσυναίσθημα. Τον τελευταίο χρόνο διάβασα αρκετά βιβλία και ενημερώθηκα για ζητήματα σεξουαλικής ζωής, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πιθανόν είμαι αμφιφυλόφιλος. Είναι κάτι που δεν μπορώ να αποδεχθώ καθώς μειώνει την αυτοεκτίμησή μου και συχνά σκέφτομαι πως αυτό με κάνει λιγότερο άντρα, αλλά πώς αλλιώς μπορώ να εξηγήσω τη διέγερση που νιώθω και για τα δύο φύλα;
Όλη αυτή η αναζήτηση έχει όμως και τον αντίκτυπό της. Τον τελευταίο καιρό έχω αναπτύξει συμπτώματα κοινωνικής φοβίας. Αποφεύγω να κυκλοφορώ, η έξοδος από το σπίτι μου είναι ένα καθημερινό άγχος. Ζω έναν εφιάλτη κάθε φορά που πρόκειται να βγω με τους φίλους μου, καθώς όταν βρίσκομαι έξω και περιστοιχίζομαι από κόσμο βιώνω ένα αφάνταστο άγχος που το συνοδεύουν ταχυκαρδίες και αδυναμία να περπατήσω. Πρέπει να τονίσω ότι τα συμπτώματα αυτά είναι χειρότερα όταν περπατάω μόνος παρά όταν βρίσκομαι με φίλους ή με την κοπέλα μου. Η ζωή μου έχει γίνει πλέον δυσλειτουργική και όλα αυτά προέρχονται από το άγχος μου ότι οι άλλοι θα καταλάβουν την ιδιαιτερότητά μου και γενικά θα με απορρίψουν. Ό,τι και να κάνω, στο πίσω μέρος του μυαλού μου με ακολουθεί το “πρόβλημά” μου. Έχω σκεφτεί να πάω σε ειδικό, αλλά αισθάνομαι ντροπή και άγχος στην ιδέα ότι και κάποιος άλλος θα γνωρίζει κάτι που ούτε εγώ δεν έχω εξακριβώσει καλά καλά (εξάλλου διατρέχω τον κίνδυνο να με απορρίψει και αυτός!), ωστόσο το μαρτύριό μου έτσι παρατείνεται. Πλέον δεν μπορώ να χαρώ τίποτα, ακόμη και τα πιο απλά πράγματα (όπως το να πάω για καφέ) είναι για εμένα ένα βασανιστήριο. Η μόνη μου παρηγοριά είναι η σχέση μου. Αγαπώ την κοπέλα μου και με αγαπά και εκείνη, αλλά ταυτόχρονα φοβάμαι για το μέλλον. Μπορεί η ερωτική μας ζωή να πλησιάζει το τέλειο, όμως φοβάμαι για τον εαυτό μου. Ίσως τελικά της αξίζει κάποιος άλλος πιο ειλικρινής μαζί της και με πιο φυσιολογικές προτιμήσεις.
Ευχαριστώ πολύ για την υπομονή σας. Θα εκτιμούσα πολύ τη συμβουλή σας καθώς θέλω να βγω από το μαρτύριό μου!
Από πολύ μικρός είχα συνειδητοποιήσει ότι είμαι ομοφυλόφιλος. Κατάλαβα όμως και ότι έπρεπε να το κρατήσω κρυφό. Η απόρριψη που δέχονται οι gay στην κοινωνία είναι τρομακτική, και δεν έχω καμία διάθεση να μου γυρίσουν την πλάτη οι φίλοι μου και η οικογένειά μου. Ένιωθα έλξη απέναντι στο αντρικό σώμα και αδιαφορία για το γυναικείο.
Μέχρι τώρα –που είμαι 18– δεν είχα καμία σχέση, δεν είχα φιλήσει καν, αν και επεδίωκα σχέσεις με κοπέλες. Πρόσφατα όμως μετά από ένα σύντομο φλερτ, μία κοπέλα (που έχει δεσμό με άλλον) μου έδωσε να καταλάβω ότι με ήθελε για ένα one night stand. Κι εγώ το ήθελα. Πίστευα ότι θα κατάφερνα να “φτιαχτώ” μόνος μου και δεν θα είχα πρόβλημα. Όμως, μου ήταν αδύνατο να πετύχω στύση. Αγχώθηκα πάρα πολύ και τώρα είμαι σε περίεργη κατάσταση… Εκείνη το πήρε ήρεμα, αλλά εγώ νιώθω πολύ άσχημα. Δεν ξέρω αν θα πρέπει να συνεχίσω έτσι. Πάντως, θέλω να μη μάθει κανείς για τις προτιμήσεις μου, να ζήσω υποκρινόμενος, να έχω σχέσεις με γυναίκες, να κάνω οικογένεια κ.λπ. Όμως, το γεγονός ότι τελικά δεν είχα στύση με γυναίκα με προβληματίζει πολύ…
Είμαι φοιτητής 21 ετών και μάλλον πάρα πολύ δυστυχισμένος. Ποιο είναι το πρόβλημά μου; Πρέπει, κατ’ αρχάς, να σας τονίσω πως όχι μόνο δεν μπορώ να μιλήσω σε κανέναν γι’ αυτό, αλλά και για να μπορέσω να σας το γράψω σκέφτομαι ότι περιγράφω το πρόβλημα ενός άλλου. Όλα ξεκίνησαν περίπου στα 13 μου, όταν μετά από ένα συνηθισμένο καλοκαιρινό μπάνιο παρατήρησα στην παραλία γύρω μου πως μου άρεσε να βλέπω αντρικά σώματα. Τότε δεν έδωσα σημασία… Τώρα, μετά από 8 χρόνια, ξέρω καλά τι είμαι… Επίσης, αισθάνομαι πολύ οργισμένος με τη φύση γιατί με αδίκησε. Ναι, είναι (είμαι) ομοφυλόφιλος. Με το να κλαίω, να μισώ τον εαυτό μου, να βρίζω την τύχη μου και να παρακαλάω τον Θεό να με σώσει, ξέρω πως δεν λύνεται το πρόβλημα. Μη μου γράψετε πως δεν είναι ανωμαλία, ότι από το 1973 θεωρείται προτίμηση κ.λπ… Τα ξέρω αυτά. Πριν από 5 ημέρες έκανα για πρώτη φορά στη ζωή μου sex με κορίτσι. Υπόψη πως ποτέ δεν είχα σχέση με αγόρι, αν και θα είναι ψέμα να πω ότι δεν θέλω. Τώρα, το πώς ένιωσα, ούτε ζέστη ούτε κρύο, απλά θα έλεγα πως “οριακά” μου άρεσε. Φαντάζομαι πως το sex είναι πιο απολαυστικό. Περίπου έχουμε σχέση με το κορίτσι, ειδικά όταν τη γνώρισα στους γονείς μου ενθουσιάστηκαν που επιτέλους δραστηριοποιήθηκα.
Τώρα σκέφτομαι τι να κάνω. Να παίζω σε όλη μου τη ζωή έναν ρόλο;
Αυτό που με προβληματίζει είναι πόσο ακόμη θα κρατιέμαι μακριά από τα ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΑ κρεβάτια, που γράφει και ο Καβάφης. Τι να κάνω; Αχ, γιατί να το πάθω εγώ αυτό; Η κοπέλα μου –ας πούμε–, αν και γνωριζόμαστε 1 εβδομάδα, με αγαπάει σαν τρελή. Και εγώ την αγαπάω, με κάνει ευτυχισμένο καθημερινά, ΑΛΛΑ δεν με ικανοποιεί σεξουαλικά. Σας παρακαλώ, εάν πάω σε έναν ενδοκρινολόγο να μου γράψει τεστοστερόνη (ενέσεις, κάψουλες, κάτι τέλος πάντων) δεν θα με βοηθήσει; Το να το πω στους γονείς μου πως είμαι ομοφυλόφιλος αποκλείεται. Ο πατέρας μου έχει την καρδιά του και θα πάθει έμφραγμα. Προτιμώ (και το ξεκαθαρίζω αυτό) να είμαι στερημένος σε αυτό τον τομέα, παρά να στείλω κανέναν άνθρωπο στον τάφο από στενοχώρια και να γίνω δολοφόνος. ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, κάποια άλλη λύση λίγο πιο ανώδυνη; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων…
Υ.Γ. 1: Αν και έχω αυτές τις τάσεις, δεν είμαι αναξιοπρεπής άνθρωπος, απόβρασμα της κοινωνίας κ.λπ., είμαι σοβαρός!
Υ.Γ. 2: Αν μου απαντήσετε αρνητικά, που μάλλον αυτό θα κάνετε, θα ήθελα να μου πείτε έναν τρόπο (ίσως έναν ειδικό γιατρό), που να μου τονώσει έστω λίγο την επιθυμία για σεξ με την κοπέλα μου. ΔΕΝ μπορεί η επιστήμη να σηκώνει τα χέρια σε αυτό το θέμα. Να πάρω VIAGRA;
Χαίρεται… Από μικρό που με θυμάμαι πάντα μου άρεσαν τα κορίτσια. Όταν άρχισα να αυνανίζομαι στην ηλικία των 12 ετών και μέχρι τα 18 είχα πάντα ετεροφυλικές φαντασιώσεις. Θυμάμαι ότι στην ηλικία των 12 και μέχρι τα 15, είχα μία πολύ καλή φίλη στο χωριό μου. Πήγαινα 4-5 φορές τον χρόνο. Είχαμε διάφορες ερωτικές περιπτύξεις χωρίς όμως να υπάρχει διείσδυση ή προκαταρκτικά, παρά μόνο ας πούμε μερικά χουφτώματα και χαϊδέματα στο στήθος, στα οπίσθια και στα δικά μου μέρη. Θυμάμαι ότι αρκετές φορές είχα ‘’τελειώσει” λόγω της έντασης της στιγμής. Τότε αυνανιζόμουν είτε σκεπτόμενος αυτή είτε με πορνοπεριοδικά με γυναίκες. Μεγαλώνοντας, αυτή έφυγε και δεν την ξαναείδα. Από τότε και μέχρι τα 18 πάντα μου άρεσαν τα κορίτσια. Είχα ερωτευτεί, μάλιστα, μία συμμαθήτριά μου, αλλά όταν της το είπα μετά από 1,5 χρόνο περίπου με θεωρούσε πια φίλο της. Γνώρισα ένα κορίτσι στην παραλία, πήγα και της μίλησα, για την ακρίβεια χωρίς να την ξέρω, αλλά και πάλι αν και ήθελα να προχωρήσουμε δεν έγινε κάτι λόγω απόστασης. Γενικά μου άρεσαν πολλά κορίτσια, αλλά σε όσα μιλούσα ή επιδίωκα κάτι, δεν προέκυπτε τίποτα λόγω απόστασης κ.λπ. Θα ήθελα να σημειώσω ότι οι περισσότεροι από τους αυνανισμούς μου ήταν μέσω ταινιών πορνό. Μπορώ να πω ότι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα έβλεπα πάρα πολύ και μου είχε γίνει πια συνήθεια. Μόνο όταν είχα στο μυαλό μου μία κοπέλα που μου άρεσε πολύ, τη σκεφτόμουν για να αυτοϊκανοποιηθώ. Στις φαντασιώσεις μου πάντα σκεφτόμουν γυναίκες.
Πριν 7-8 μήνες όμως, απρόσμενα, έπεσα σε ένα ομοφυλοφιλικό πορνό και ερεθίστηκα. Ήταν κάτι που δεν είχα επιθυμία να δω, αλλά ερεθίστηκα. Ένιωσα πάρα πολύ άσχημα και κλείστηκα στον εαυτό μου. Παράλληλα, διεκδικούσα μία κοπέλα που μου άρεσε από παλιά. Είχα όμως αμφιβολίες για τον εαυτό μου. Τα φτιάξαμε. Δεν κάναμε ολοκληρωμένο σεξ, αν και όταν τη φιλούσα είχα στύση, όταν τη χάιδευα κ.λπ. Ήμουν πολύ άσχημα και φοβόμουν. Ευτυχώς ήταν υπομονετική. Μετά από 5 περίπου μήνες από το γεγονός, αποφάσισα να δω τι συμβαίνει. Δοκίμασα να κλείσω τα μάτια, να δω τι με ελκύει παραπάνω. Το αποτέλεσμα ήταν ότι με έλκυαν οι γυναίκες πιο πολύ. Είχα πιο εύκολη στύση απ’ ό,τι αν σκεφτόμουν άντρα. Δοκίμασα να σκεφτώ ότι κάνω σεξ από πίσω με έναν άντρα και δεν είχα σχεδόν καθόλου στύση, ενώ μόλις σκέφτηκα μία γυναίκα πολύ εύκολα είχα. Όσες φορές το έκανα, πιο εύκολα είχα στύση με γυναίκα. Επίσης, όταν περπατούσα στον δρόμο με έλκυαν οι γυναίκες παρά οι άντρες (αυτό συνέβαινε πάντα). Πριν λίγο καιρό και πιο χαλαρός, απαλλαγμένος από άγχος, αφού ένιωθα ότι πράγματι με ελκύουν οι γυναίκες και όχι οι άντρες, έκανα έρωτα με την κοπέλα μου. Το απόλαυσα, ήταν αυτό που ήθελα πάντα. Όταν γίνεται, οι μόνες φαντασιώσεις που μπορεί να έχω είναι ότι εγώ είμαι ο καθηγητής και αυτή η μαθήτρια. Τίποτα άλλο. Την αγαπάω πολύ και απολαμβάνω τον έρωτα μαζί της. Δεν μπορώ όμως να εξηγήσω αυτό το γεγονός. Αφού στις φαντασιώσεις μου πιο εύκολα έχω στύση με γυναίκες, όταν κάνω έρωτα με την κοπέλα μου το απολαμβάνω, όταν είμαι έξω με ελκύουν οι γυναίκες, πάντα μου άρεσαν τα κορίτσια σε σημείο να ερωτευτώ, τότε τι συνέβη; Πιστεύω ότι αν δεν ήμουν “άτυχος” δεν θα είχα από μόνος μου ποτέ τέτοιες φαντασιώσεις. Πιστεύετε ότι οι συχνοί μου αυνανισμοί με ταινίες πορνό όταν ήμουν πιο μικρός και όχι μία αληθινή σχέση με κορίτσι, να οδήγησαν τη φαντασία μου να ερεθιστεί με κάτι όχι τόσο κοινό όπως πριν, αλλά με κάτι πιο περίεργο; Μήπως είναι κάποιο είδος άγχους ή φοβίας; Δεν ξέρω, δεν με ελκύουν οι άντρες παρά μόνο οι γυναίκες. Τώρα πια δεν έχω τέτοιες σκέψεις γιατί απλώς δεν μ’ αρέσει να σκέφτομαι τέτοια πράγματα. Συγγνώμη αν σας κούρασα, αλλά είχα ανάγκη να τα γράψω.
Καλησπέρα. Είμαι φοιτήτρια στο 7ο έτος. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου κατάφερνα να έρθω σε οργασμό μόνο με το να φαντασιώνομαι γυναίκες. Έχω προσπαθήσει άπειρες φορές να φαντασιωθώ άντρες, αλλά ποτέ δεν καταφέρνω να τελειώσω έτσι. Και με τα διάφορα αγόρια που τα είχα κάθε φορά, κλείνω τα μάτια την ώρα του σεξ και φαντασιώνομαι ότι πάω με γυναίκα για να καταφέρω να τελειώσω. Με άντρες δεν μπορώ να τελειώσω, ούτε όταν κάνω εγώ η ίδια σεξ, ούτε αν παρακολουθήσω κάποια πορνό ταινία με κανονικό σεξ. Τελείωνα μόνο με λεσβιακές πορνό ταινίες ή με φαντασιώσεις με γυναίκες. Οι φαντασιώσεις μου αυτές, όμως, προς τις γυναίκες αφορούν καθαρά και μόνο στο σεξ, στο οργανικό κομμάτι.
Τώρα, όσον αφορά τις σχέσεις, ισχύει το αντίθετο. Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει σχέση με κοπέλα. Δεν μου αρέσει το συγκεκριμένο πράγμα. Πάντα μου άρεσαν τα αγόρια στη σχέση και πάντα είχα σχέσεις με αγόρια. Με κορίτσι δεν μου βγαίνει η σχέση καν, δεν μου αρέσει η ιδέα να τα έχω με κοπέλα. Ποτέ δεν είχα τέτοιες σκέψεις, ούτε όρεξη για σχέση με κοπέλα. Μου αρέσουν τα αγόρια.
Άρα καταλαβαίνετε πόσο δύσκολο είναι και πόσο άσχημα νιώθω που πρέπει να προσποιούμαι στο σεξ. Νιώθω ότι κοροϊδεύω τους άντρες με τους οποίους είμαι μαζί διότι πάντα τελειώνω, αλλά δεν τελειώνω “μαζί τους”. Τους αφήνω να πιστεύουν ότι πέρασα καλά μαζί τους, ενώ στην πραγματικότητα εγώ φαντασιωνόμουν άσχετα. Είναι μεγάλο πρόβλημα και απ’ ό,τι έχω διαβάσει στο site σας είναι πολλοί άνθρωποι που έχουν αντίστοιχα προβλήματα και τους καταλαβαίνω απόλυτα. Είναι άσχημο πράγμα να έχει κάποιος ομοφυλοφιλικές φαντασιώσεις, του δυσκολεύει τη ζωή. Και όταν ακούω διάφορους να βρίζουν τους γκέι και να τους κοροϊδεύουν, νιώθω ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν έχουν φταίξει σε κάτι. Από τη φύση τους έγιναν έτσι. Δεν είναι κάτι που το επέλεξαν. Η φύση τους τους αναγκάζει να στρέφονται στο ίδιο φύλο. Και δυστυχώς οι ίδιοι, όσο και αν προσπαθήσουν, δεν μπορούν να το ανατρέψουν. Εγώ τουλάχιστον έχω προσπαθήσει πολλές φορές, χωρίς αποτέλεσμα.
Μακάρι να είχα ένα μαγικό κουμπί και να γινόμουν όπως όλες οι άλλες κοπέλες που έρχονται σε οργασμό κανονικά με το αγόρι τους. Έτσι, δεν θα ένιωθα συνέχεια ότι κάτι κρύβω, ότι λέω ψέματα, δεν θα είχα ενοχές ότι τους κρύβω την πραγματικότητα. Συν το πρόβλημα μήπως αποκαλυφθώ…
Το ξέρω ότι είναι απόλυτα φυσιολογικό να έχει ο καθένας τις προτιμήσεις του. Όμως αυτές οι προτιμήσεις μού δημιουργούν πρόβλημα στην καθημερινή μου ζωή και στην ψυχολογία μου όταν κάνω σεξ.
Σε ποια ηλικία διαμορφώνεται ο σεξουαλικός προσανατολισμός ενός ατόμου; Είναι δυνατόν να είναι κάποιος straight και ξαφνικά στα 23 του να γίνει αμφιφυλόφιλος ή ομοφυλόφιλος χωρίς να έχουν υπάρξει σημάδια ή σκέψεις στο παρελθόν, ή να είχε κάποια τάση από μικρή ηλικία σε κάτι τέτοιο;
Γεια σας. Είμαι φοιτητής 21 ετών. Το πρόβλημά μου είναι μάλλον πολυδιάστατο.
- Δεν είχα ποτέ σχέση και ποτέ δεν έχω κάνει έρωτα.
- Αν και είμαι άτομο που μιλάει πολύ, δεν μπορώ να κάνω εύκολα φιλίες (λες και έχω να κρύψω κάτι). Έχω ελάχιστους φίλους.
- Κατά τον αυνανισμό, κάνω ομοφυλοφιλικές σκέψεις συνήθως.
- Κατά περίεργο τρόπο δεν ελκύομαι ποτέ! Ούτε από άτομα του ίδιου ούτε του άλλου φύλου. Και το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι δεν έχω αισθανθεί ποτέ ερωτευμένος, δεν ξέρω τι θα πει αγάπη (εννοώ διαφορετική από τη συγγενική). Οι γονείς μου με πιέζουν να κάνω σχέση γιατί “είμαι στα 21 και ακόμη τίποτα”.
Αισθάνομαι άδειος εντελώς. Πάντα ήμουν ένα άτομο που με απασχολούσε η δουλειά και τίποτα άλλο. Πρώτα το σχολείο, τώρα το πανεπιστήμιο, μετά η δουλειά… Τρέμω στην ιδέα μήπως είμαι ομοφυλόφιλος. Φαντάζεστε; Ούτε τι είμαι δεν ξέρω. Το μόνο που ακούω είναι μπράβο για τις επιδόσεις, συγχαρητήρια για τα βραβεία κ.λπ., ενώ οι φίλες της μητέρας μου (που μου έχει και της έχω τρομερή αδυναμία) λένε “Μακάρι να γίνει και ο γιος μου έτσι” κι εγώ σκέφτομαι “Την έβαψε!” Τι να κάνω;
Συνήθεις ερωτήσεις και απαντήσεις
Τι είναι ο σεξουαλικός προσανατολισμός;
Ο σεξουαλικός προσανατολισμός εκτείνεται από την αποκλειστική ομοφυλοφιλία έως την αποκλειστική ετεροφυλοφιλία και περιλαμβάνει διάφορες μορφές αμφιφυλοφιλίας. Αμφιφυλόφιλοι είναι όσοι ελκύονται τόσο από άτομα του ίδιου φύλου όσο και από άτομα του αντίθετου φύλου.
Υπάρχουν πολλές θεωρίες για το πώς αναπτύσσεται ο σεξουαλικός προσανατολισμός ενός ατόμου, αλλά οι περισσότεροι επιστήμονες σήμερα συμφωνούν ότι διαμορφώνεται από την πολύπλοκη αλληλεπίδραση περιβαλλοντικών, ψυχολογικών και βιολογικών παραγόντων. Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να επιλέξει αν θα είναι ετεροφυλόφιλος, ομοφυλόφιλος ή αμφιφυλόφιλος. Παρότι μπορεί να αποφασίσει αν θα εφαρμόσει στην πράξη τις ορμές που νιώθει, ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν βασίζεται σε μία συνειδητή απόφαση, η οποία μπορεί να αλλάξει.
Πώς μπορώ να καταλάβω αν μου αρέσουν οι άντρες ή οι γυναίκες;
Θα πρέπει να εξετάσετε το θέμα μόνοι σας: Κλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε ότι βρίσκεστε με έναν άντρα. Στη συνέχεια, κάντε το ίδιο βάζοντας στη θέση του άντρα μία γυναίκα. Τι σκέψεις πέρασαν από το μυαλό σας και τι συναισθήματα σας δημιουργήθηκαν; Σας ενδιαφέρουν οι άντρες, οι γυναίκες, ή και τα δύο φύλα;
Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός μπορεί να μην είναι υποχρεωτικά ομοφυλοφιλικός ή ετεροφυλικός, αλλά να εμπίπτει σε μία από τις ενδιάμεσες αμφιφυλοφιλικές αποχρώσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να λειτουργήσουν καθόλου με άτομα του ίδιου φύλου ή του άλλου φύλου και άλλοι που μπορούν να λειτουργήσουν και με τα δύο φύλα. Προσπαθήστε να διαπιστώσετε με ηρεμία πού κινείστε.
Έχω ομοφυλοφιλικές φαντασιώσεις χωρίς να με ελκύει κάποιο φύλο.
Το γεγονός ότι συνήθως κάνετε ομοφυλοφιλικές σκέψεις δεν σημαίνει ότι είστε ομοφυλόφιλος, καθώς δεν υπάρχει μία απλή απάντηση στο ερώτημα:
«Είμαι ομοφυλόφιλος;». Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να διερευνήσουμε με ειλικρίνεια τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας, προσπαθώντας να ανακαλύψουμε την πραγματική μας ταυτότητα ελεύθεροι από προκαταλήψεις και στερεότυπα.
Η κοινωνική προκατάληψη απέναντι στα ομοφυλόφιλα άτομα μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο που ανακαλύπτει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό να θεωρήσει ότι οι σεξουαλικές του προτιμήσεις είναι απαράδεκτες. Ακόμη πιο άσχημα είναι τα πράγματα στην περίπτωση που το άτομο έχει υιοθετήσει πεποιθήσεις, οι οποίες καταδικάζουν την ομοφυλοφιλία ως κάτι ανώμαλο, καθώς είναι βέβαιο ότι θα ανακύψουν αρνητικά συναισθήματα αν διαπιστώσει πως και το ίδιο έχει ομοφυλοφιλικό σεξουαλικό προσανατολισμό. Ωστόσο, η επιστημονική άποψη είναι διαφορετική και ήδη από το 1973, η ομοφυλοφιλία και η αμφιφυλοφιλία έπαψαν να θεωρούνται ψυχικές παθήσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, το γεγονός ότι δεν έχετε νιώσει ποτέ έλξη για κάποιο άτομο, του ίδιου ή του άλλου φύλου, μπορεί να οφείλεται στη δυσκολία σας να αποδεχθείτε τον σεξουαλικό σας προσανατολισμό. Μία άλλη εξίσου πιθανή υπόθεση είναι να μην υπάρχει κάποιο ζήτημα που να σχετίζεται με το σεξουαλικό σας προσανατολισμό, αλλά απλώς να μην είστε έτοιμος να εμπλακείτε σε μία ερωτική σχέση. Θεωρούμε πολύ σημαντικό να προσπαθήσετε να δείτε τι από τα δύο συμβαίνει. Η γνώμη μας θα ήταν να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό, προκειμένου να συζητήσετε μαζί του τις ανησυχίες σας σχετικά με το σεξουαλικό σας προσανατολισμό, αλλά και οτιδήποτε άλλο σας εμποδίζει από το να προχωρήσετε στη σύναψη ερωτικών σχέσεων.
Θεωρώ τις ομοφυλοφιλικές μου φαντασιώσεις μη αποδεκτές.
Ίσως η δυσκολία σας να οφείλεται στο γεγονός ότι εξισώνετε τις φαντασιώσεις σας με τη συμπεριφορά σας. Το γεγονός ότι έχετε φαντασιώσεις και για τα δύο φύλα δεν είναι το ίδιο με το να έχετε ενεργή σεξουαλική ζωή και με τα δύο φύλα. Φανταστείτε πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν πραγματοποιούσαμε κάθε σκέψη μας. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τι θα συνέβαινε αν κάθε φορά που σκεφτόμασταν ότι θέλουμε να πνίξουμε τον οδηγό του μπροστινού αυτοκινήτου κατεβαίναμε και τον σκοτώναμε! Ειδικά οι σεξουαλικές φα- ντασιώσεις είναι ένας χώρος που εκφράζουμε τη φαντασία μας και δεν είναι δεσμευτικές για τη συμπεριφορά μας, ούτε σημαίνει υποχρεωτικά ότι εκφράζουν τις «πραγματικές» μας επιθυμίες.
Με άλλα λόγια, μπορείτε να έχετε σεξουαλικές επαφές μόνο με άτομα του άλλου φύλου χωρίς να ανησυχείτε μήπως παρεκκλίνετε. Ωστόσο, αποτελεί ένα πολύ ευαίσθητο προσωπικό θέμα αν αυτό θα σας κάνει ευτυχισμένο ή δυστυχισμένο και είναι κάτι που εξαρτάται κυρίως από την ένταση των επιθυμιών σας. Αυτή τη στιγμή σκέφτεστε σαν φορέας όλων των προκαταλήψεων σχετικά με τα άτομα με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό και θεωρούμε ότι θα σας ήταν χρήσιμο να εξετάσετε το θέμα ελεύθερος από κοινωνικές επιρροές. Ο λόγος που σας προτρέπουμε να εξετάσετε με σοβαρότητα το θέμα είναι ότι είναι δικαίωμά σας να εκφραστείτε σεξουαλικά όπως σας ευχαριστεί και να ζήσετε όπως επιθυμείτε.
Μία ετεροφυλική σχέση απομακρύνει τις ομοφυλοφιλικές τάσεις;
Η ομοφυλοφιλία δεν θεωρείται πλέον «ανωμαλία», αλλά σεξουαλική επιλογή. Ωστόσο, τα ομοφυλόφιλα άτομα έχουν να αντιμετωπίσουν το τι σημαίνει να είναι κανείς διαφορετικός σε μία «ετεροφυλόφιλη» κοινωνία που τείνει να κρίνει ό,τι διαφέρει από το συνηθισμένο με αρνητικό τρόπο.
Ο σεξουαλικός προσανατολισμός αποτελεί βασική γνώση για τον εαυτό μας. Ορισμένοι άνθρωποι έχουν συνείδηση του σεξουαλικού τους προσανατολισμού από μικρή ηλικία, ενώ άλλοι αποκτούν συνείδηση μετά από πολλά χρόνια. Γενικά, το άγχος σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό είναι συχνό φαινόμενο στους νέους ανθρώπους, αλλά τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα όταν ένα ομοφυλόφιλο άτομο αρχίζει να διερευνά τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, λόγω των πολλών αρνητικών προκαταλήψεων σχετικά με την ομοφυλοφιλία.
Παρότι είναι εύκολο να υποστηρίξει κανείς ότι δεν μπορούμε να είμαστε οτιδήποτε άλλο πέρα από τον «εαυτό μας», αυτό πολλές φορές είναι δύσκολο για τα ομοφυλόφιλα άτομα. Συχνά τα άτομα αυτά νιώθουν σύγχυση για το αν οι σεξουαλικές τους προτιμήσεις είναι «αληθινές» και τις θεωρούν «απαράδεκτες». Νιώθουν αβεβαιότητα, μοναξιά και έντονο φόβο απόρριψης λόγω των αρνητικών στερεοτύπων. Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι γνωρίζουμε αν είμαστε ομοφυλόφιλοι ή ετεροφυλόφιλοι και ότι η σύγχυση που παρατηρείται κάποιες φορές οφείλεται αποκλειστικά στον δισταγμό του ατόμου να δεχθεί πως ανήκει σε μία κοινωνικά κατακριτέα ομάδα.
Το σημαντικό σε αυτή τη διαδικασία είναι η αναγνώριση του σεξουαλικού προσανατολισμού και η αποδοχή του εαυτού. Βοηθάει να σκεφτεί κανείς ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός αποτελεί ένα συνεχές, το οποίο εκτείνεται από την αποκλειστική έλξη για τα άτομα του ίδιου φύλου έως την αποκλειστική έλξη για τα άτομα του αντίθετου φύλου. Η διερεύνησή του συχνά σημαίνει να καθορίσουμε σε ποιο σημείο του συνεχούς βρισκόμαστε. Στο πλαίσιο αυτό, η «επιτυχημένη σχέση» με μία κοπέλα θα αποδείκνυε απλώς ότι είστε σε θέση να συνευρεθείτε ερωτικά με γυναίκες. Θα μπορούσε να είναι χρήσιμη σε περίπτωση που νιώθετε μεγάλη αμφιβολία για τις προτιμήσεις σας, αλλά θα λειτουργούσε εντελώς αρνητικά αν χρησιμοποιούσατε αυτή την εμπειρία για να πείσετε τον εαυτό σας ότι δεν είστε ομοφυλόφιλος. Επίσης, μην ξεχνάτε ότι κάποια άτομα είναι αμφιφυλόφιλα, δηλαδή έλκονται και από άτομα του ίδιου και από άτομα του αντίθετου φύλου.
Μετά από αποτυχημένες σχέσεις με άντρες, με ελκύει μία γυναίκα.
Πολλοί άνθρωποι εμπλέκονται αρχικά σε ετεροφυλοφιλικές σχέσεις (σε κάποιες περιπτώσεις φθάνουν στο σημείο να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά) και μετά ανακαλύπτουν ότι αισθάνονται ερωτική έλξη για κάποιο άτομο του ίδιου φύλου. Το φαινόμενο αυτό είναι πολύ συχνό και σε πολλές περιπτώσεις οφείλεται στην κοινωνική πίεση να είμαστε ετεροφυλόφιλοι.
Το σημαντικό σε μία περίπτωση σαν τη δική σας είναι να είστε ειλικρινής με τον εαυτό σας, ώστε να μπορέσετε να διαπιστώσετε αν το ενδιαφέρον σας για το ίδιο φύλο προέκυψε ως αποτέλεσμα των δυσκολιών που συναντήσατε στις ετεροφυλοφιλικές σας σχέσεις, ή αν όντως τώρα έρχεστε σε επαφή με τον πραγματικό σεξουαλικό προσανατολισμό σας. Παρότι το βήμα αυτό είναι δύσκολο, θα αισθανθείτε μεγάλη ανακούφιση αν αποδεχθείτε τα συναισθήματά σας και αναζητήσετε μία σχέση που να σας καλύπτει.
Με άλλα λόγια, θα πρέπει να αναρωτηθείτε με απόλυτη ειλικρίνεια, αν πιέσατε τον εαυτό σας να στραφείτε σε ετερόφυλες σχέσεις και αυτός ήταν ο λόγος που οι μέχρι τώρα σχέσεις σας δεν σας ικανοποιούσαν ή αν πέσατε στην παγίδα της υπεργενίκευσης και θεωρήσατε ότι κάποιες αποτυχημένες σχέσεις σας θα είναι ενδεικτικές όλων των υπόλοιπων σχέσεων της ζωής σας, με αποτέλεσμα να «απορρίψετε» τους άντρες.
Η αναζήτηση αυτή δεν είναι εύκολη και αν δείτε ότι δυσκολεύεστε να την ολοκληρώσετε μόνη σας δεν θα πρέπει να διστάσετε να αναζητήσετε τη βοήθεια ενός ειδικού. Μέσα από τη συνεργασία αυτή, επιπλέον θα λάβετε βοήθεια είτε για να αποδεχθείτε πιο εύκολα τον πραγματικό σεξουαλικό προσανατολισμό σας, είτε για να εντοπίσετε τα προβλήματα που υπήρξαν στις ετεροφυλοφιλικές σας σχέσεις και σας οδήγησαν στην κατάσταση που περιγράφετε.
Πώς μπορώ να κρύψω την ομοφυλοφιλία μου;
Η ομοφυλοφιλία είναι στιγματισμένη στην κοινωνία μας και αυτό δημιουργεί πολλά προβλήματα στην έκφραση του σεξουαλικού προσανατολισμού των ομοφυλόφιλων ατόμων. Σίγουρα το να εκδηλώσει κανείς ανοικτά τον σεξουαλικό του προσανατολισμό είναι πιθανό να προκαλέσει αντιδράσεις από την οικογένεια ή τον κοινωνικό περίγυρο και γι’ αυτό η διαδικασία αυτή αποτελεί ένα πολύ προσωπικό θέμα για κάθε ομοφυλόφιλο άτομο. Άλλοι επιλέγουν να εκδηλώσουν τον προσανατολισμό τους μόνο σε άτομα με ανάλογο προσανατολισμό ή σε πολύ κοντινά τους πρόσωπα που πιστεύουν ότι δεν θα αντιδράσουν αρνητικά, ενώ άλλοι νιώθουν την ανάγκη να εκδηλώσουν τον προσανατολισμό τους εντελώς ανοικτά.
Μία από τις επιλογές που δεν φαίνεται να λειτουργεί στις περισσότερες περιπτώσεις είναι η ολοκληρωτική άρνηση των προτιμήσεών μας. Σίγουρα μία τέτοια λύση θα προφύλασσε το άτομο από τις κοινωνικές συνέπειες που αναφέραμε, αλλά πολλές φορές δεν είναι εφικτή σε λειτουργικό ή σε συναισθηματικό επίπεδο. Δεν αρκεί να πάρουμε απόφαση να μη λειτουργούμε ως ομοφυλόφιλοι, όπως και δεν αρκεί να πάρουμε απόφαση να μην είμαστε ομοφυλόφιλοι, πολύ απλά γιατί δεν είναι κάτι που επιλέγουμε.
Έτσι, θεωρούμε ότι θα πρέπει να δείτε συνολικά τη στάση σας σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό σας και με τον τρόπο που σκέπτεστε να τον χειριστείτε, και να στραφείτε περισσότερο στις συναισθηματικές σας ανάγκες. Πιστεύουμε ότι θα σας φανεί χρήσιμο να διαβάσετε τις απαντήσεις στα αντίστοιχα ερωτήματα για τον σεξουαλικό προσανατολισμό, προκειμένου να πάρετε πληροφορίες, αλλά και για να δείτε τον προβληματισμό άλλων ατόμων για το ίδιο ζήτημα. Όπως θα διαπιστώσετε, υπάρχουν πολλοί τρόποι να χειριστεί κανείς το θέμα και θα πρέπει να αναζητήσετε αυτόν που σας ταιριάζει καλύτερα, αλλά και που σας επιτρέπει να ζήσετε μία ικανοποιητική ζωή. Στο πλαίσιο αυτό, μπορείτε να αναζητήσετε και τη συνεργασία ενός ειδικού, προκειμένου να διευκολυνθείτε στην επεξεργασία των ζητημάτων που σας απασχολούν, αλλά και στην αποδοχή του σεξουαλικού σας προσανατολισμού.
Μπορώ να ξεπεράσω την ομοφυλοφιλία μου με κάποια θεραπεία;
Προφανώς θεωρείτε ότι το πρόβλημα είναι το γεγονός ότι είστε ομοφυλόφιλος, ενώ εμείς θα θεωρούσαμε ως πρόβλημα το γεγονός ότι θεωρείτε την ομοφυλοφιλία σας πρόβλημα. Η θέση μας ότι δεν θεωρούμε την ομοφυλοφιλία σας πρόβλημα προκύπτει από συμπεράσματα που έβγαλε η επιστημονική κοινότητα, βασισμένη στα διαθέσιμα στοιχεία της πραγματικότητας και όχι σε κάποια κοινωνική αντίληψη που διαμορφώθηκε σε άλλες εποχές υπό καθεστώς πλήρους άγνοιας των αντικειμενικών παραμέτρων.
Η ομοφυλοφιλία και η αμφιφυλοφιλία έπαψαν να θεωρούνται ψυχικές παθήσεις από το 1973. Παρότι αρκετά ομοφυλόφιλα ή αμφιφυλόφιλα άτομα προσέρχονται για ψυχοθεραπεία προκειμένου να αλλάξουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό, στην πραγματικότητα δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί μία τέτοιου είδους αλλαγή, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν πρόκειται για κάτι παθολογικό.
Ωστόσο, υπάρχουν άλλοι τομείς που θα μπορούσε να σας ωφελήσει η επαφή σας με έναν ειδικό ψυχικής υγείας, προκειμένου να αποδεχθείτε τον σεξουαλικό σας προσανατολισμό και να ζήσετε τη ζωή σας σύμφωνα με αυτόν.
Πρέπει να κάνω σεξ με άτομα του ίδιου φύλου επειδή έχω ομοφυλόφιλες επιθυμίες;
Η ομοφυλοφιλία και η ετεροφυλοφιλία είναι τα δύο άκρα ενός συνεχούς με διάφορες «διαβαθμίσεις». Οι περισσότεροι άνθρωποι βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία αυτού του συνεχούς, με άλλους να τείνουν περισσότερο προς τη μία και άλλους προς την άλλη πλευρά. Το να αποδεχθεί κανείς την ομοφυλοφιλία του δεν σημαίνει ότι αυτό τον «καταδικάζει» να αποκτήσει έναν αποκλειστικά ομοφυλόφιλο τρόπο ζωής. Εάν, λοιπόν, δεν νιώθετε την ανάγκη να έχετε ομοφυλόφιλες σεξουαλικές σχέσεις, δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιέσετε τον εαυτό σας να πράξει διαφορετικά.
